Το «σύνδρομο» της Κυριακής: Τα άγονα κενά εκδικούνται..

1/2/26

 

Το «σύνδρομο» της Κυριακής: Τα άγονα κενά εκδικούνται..


«Στη σημερινή εκκοσμικευμένη κοινωνία, αυτά φαίνονται μάλλον ακατανόητα.

Σήμερα, η αργία της Κυριακής, αποκομμένη από τον Κύριο και το Κυριακό Δείπνο της Λειτουργίας, κατάντησε απλώς μία άδεια μέρα, που μάταια προσπαθεί ο αλειτούργητος άνθρωπος να τη γεμίσει με διασκεδάσεις, δηλαδή, με άγονο διασκορπισμό νοός και καρδίας.

Αυτά τα άγονα κενά εκδικούνται με την εμφάνιση του «συνδρόμου της Κυριακής», μίας παράξενης αρρώστιας, που εδώ και χρόνια έχουν παρατηρήσει ψυχίατροι σε όλον τον σύγχρονο κόσμο.

Τα συμπτώματα αυτού του συνδρόμου είναι: πλήξη, ανία, τάση φυγής, νευρικότητα και απρόβλεπτα ξεσπάσματα..»


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!!

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!

ΚΑΛΟ Κ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΡΙΩΔΙΟ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ!!     Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Σήμερα ο Νίκος Φλώρος είναι διεθνώς αναγνωρισμένος Έλληνας γλύπτης,

 

Νίκος Φλώρος: «Όταν βλέπω έναν κάδο σκουπιδιών, νιώθω ότι βγήκα μέσα από αυτόν».


«Τις τελευταίες μέρες γίνεται λόγος για τις αμβλώσεις· δεν το έχω πει ποτέ δημόσια, αλλά πιστεύω ότι τώρα είναι μια καλή στιγμή να πω την προσωπική μου ιστορία. Μια απόδειξη ότι ακόμα και υπό τις πιο δύσκολες καταστάσεις, μπορεί να γεννηθεί κάτι δυνατό.

Είμαι ένας άνθρωπος που διασώθηκε από μια προγραμματισμένη άμβλωση. Οι γονείς μου είχαν ήδη δυο παιδιά, και όταν προέκυψα εγώ, δεν ήθελαν άλλο παιδί στην οικογένεια. Όλα ήταν κανονισμένα να μην γεννηθώ. Έγινε μεγάλη μάχη. 

Η μητέρα του πατέρα μου πίεζε να “ρίξουν” το παιδί, ακόμα και σε προχωρημένη εγκυμοσύνη. 

Ο πατέρας μου συμφώνησε!

Την ημέρα που θα πήγαιναν τη μητέρα μου στον γιατρό, ο παππούς μου Παναγιώτης, ο πατέρας της μητέρας μου, το έμαθε. Τότε, κάλεσε την αστυνομία για να τους σταματήσει. Τελικά τα κατάφερε. Γεννήθηκα, αλλά κανείς δεν ήρθε στο μαιευτήριο. Ήμουν ανεπιθύμητος πριν καν δω το Φως του κόσμου. Δεν υπήρχα γι᾿ αυτούς. Ήμουν απόρριψη από έμβρυο.

Αυτό το συναίσθημα με ακολούθησε σε όλη μου τη ζωή. Με έναν παράξενο τρόπο πέρασε βαθιά μέσα μου. Ό,τι έκανα και ό,τι κάνω, κουβαλά αυτή την ανάμνηση της απόρριψης. 

Ίσως γι᾿ αυτό έγινα καλλιτέχνης. 

Ίσως η ανάγκη μου 

να τραβήξω την προσοχή, να αποδείξω ότι αξίζω, να κερδίσω την αποδοχή, να προήλθε από εκεί. Ήθελα να φωνάξω μέσα από την τέχνη μου σε εκείνους που δεν με ήθελαν, χωρίς καν να ξέρουν τι έχαναν.

Απλά λέω τη δική μου ιστορία, την ιστορία ενός ανθρώπου που σώθηκε από μια άμβλωση την τελευταία στιγμή. Αυτό που κουβαλάω μέσα μου είναι βαρύ, αλλά έγινε και η κινητήρια δύναμη για να δημιουργήσω, να εκ­φραστώ, να βρω τον δικό μου χώρο σ᾿ αυτόν τον κόσμο. Πάντα θυμάμαι το βλέμμα του πατέρα μου όταν μεγάλωσα πια. Σαν να μου ζητούσε μια συγγνώμη, που προσπαθούσε να καλύψει αυτό το κενό μεταξύ μας!

Συγγνώμη ζητώ από πολλούς ανθρώπους που έτυχε να γεννηθώ και δεν ολοκληρώθηκε η άμβλωσή μου! Ευχαριστώ τον παπ­πού μου Πα­να­γιώ­τη που μου έλεγε: “Ήθελαν να σε πετάξουν στα σκουπίδια και τους σταμάτησα”! Από τότε, όταν βλέπω έναν κάδο σκουπιδιών, νιώθω ότι βγήκα μέσα από αυτόν!».

Σήμερα ο Νίκος Φλώρος είναι διεθνώς αναγνωρισμένος Έλληνας γλύπτης, γνωστός για τη δημιουργία γλυπτών έργων με πρώτη ύλη αλουμινένια κουτάκια αναψυκτικών. Πρόκειται για τεχνική την οποία εμπνεύστηκε και κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στη Νέα Υόρκη το 2003.

Ήδη ως μαθητής 12 ετών είχε φτιάξει ένα τεράστιο έργο 2,5 μέτρων, το οποίο είδε στο Αρκαδικό Φεστιβάλ στην Τρίπολη η Μελίνα Μερκούρη και το πήρε στο Υπουργείο Πολιτισμού. Στην Αγία Πετρούπολη δεσπόζουν επιβλητικά γλυπτά του 5,5 μέτρων. Ατομικές του εκθέσεις έχουν γίνει άξιες θαυμασμού σε ΗΠΑ, Ρωσία, Μονακό, Ισπανία, Ιταλία, Αυστρία, Κύπρο, Αραβικά Εμιράτα και αλλού. Έργο του έχει επιλεγεί από το εκπαιδευτικό σύστημα της Βραζιλίας για την ένταξή του στα εκπαιδευτικά βιβλία της.

Παρ᾿ όλη τη διεθνή

του αναγνωρισιμότητα, παραμένει ένας ταπεινός δημιουργός. Να τι έλεγε σε μια συνέντευξή του: «Έχω αρνηθεί χρήματα για έργα μου.. Αν θες να καταστρέψεις έναν άνθρωπο, δώσ᾿ του πολλά χρήματα..

Το χρήμα υπάρχει για να σου λύνει προβλήματα και όχι να σου δημιουργεί. Αλλά και για να βοηθάς ανθρώπους που έχουν ανάγκη..».

Αυτός είναι ο Νίκος Φλώρος, ο άνθρωπος που διασώθηκε από μια προγραμματισμένη άμβλωση, αλλά και δεν πρόδωσε ούτε την τέχνη του ούτε, κυρίως, την ανθρώπινη φύση του.

Διαβάζοντας αυτά στο διαδίκτυο, θυμήθηκα τον Αντρέα Μποτσέλι, τον ταλαντούχο τυφλό καλλιτέχνη, τον οποίο θαύμασε το Ελληνικό κοινό σε συναυλία του στο ΟΑΚΑ (Ιούλιος 2023) και για τον οποίο είπαν ότι «αν ο Θεός μιλάει, θα έχει τη φωνή του Μποτσέλι». Είχε δηλώσει τότε: «Και τώρα θα σας πω μια μικρή ιστορία μιας νέας εγκύου γυναίκας, η οποία μπήκε στο νοσοκομείο με λανθασμένη διάγνωση σκωληκοειδίτιδας.. Οι γιατροί της συνέστησαν να κάνει έκτρωση καθώς, κατά πάσα πιθανότητα, το μωρό θα γεννιόταν με κάποιο είδος ανικανότητας. Η θαρραλέα γυναίκα αποφάσισε να μην τερματίσει την εγκυμοσύνη και το παιδί γεννήθηκε. Αυτή η γυναίκα ήταν η μητέρα μου και εγώ ήμουν το παιδί..2»

Τέλος, η πρόσφατη Κοίμηση του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου, για τον οποίο μόνο διθυραμβικά σχόλια ακούστηκαν από όλες τις πλευρές της πολιτικής ζωής ανά την υφήλιο, επαναφέρει στη μνήμη μας παρόμοιες δηλώσεις του σε τηλεοπτική εκπομπή πανελλήνιας εμβέλειας προ ετών, στις οποίες αποκάλυψε συγκινημένος ότι και αυτός γεννήθηκε από μητέρα την οποία οι γιατροί συμβούλευαν να κάνει έκτρωση. Είχε δηλώσει: «Αν τους άκουγε, εγώ σήμερα δεν θα ήμουν μπροστά σας».

Αναφέρεται στο τελευταίο δεκαήμερο του Ιανουαρίου 2025, οπότε με αφορμή δηλώσεις του κ. Άρη Σερβετάλη σε τηλεοπτική εκπομπή για το έγκλημα των εκτρώσεων, προέκυψαν πλήθος δηλώσεων και αντιδηλώσεων αναφορικά με το θέμα.

Σ.σ.: Η τύφλωση του Μποτσέλι προέκυψε έπειτα από ατύχημα στα 12 του χρόνια.


(Πηγή: “Η Δράσις μας“, Τεύχος Απριλίου 2025)


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Κράτα γερά μέσα σου τα ζώπυρα της Πίστεως,

31/1/26


«Κράτα γερά μέσα σου τα ζώπυρα της Πίστεως που παρέλαβες από τους γονείς σου. Η Ελλάδα είναι η χώρα των μεγάλων αγώνων για την κατίσχυση των μεγάλων ιδανικών. Μην αφήσεις τη χώρα σου να χάσει το χαρακτήρα της και να μετατραπεί σε μάζα ανθρώπων, χωρίς συνείδηση, χωρίς Εθνικότητα και χωρίς ταυτότητα. Μέσα σ' αυτή τη μάζα κινδυνεύεις να γίνεις ένα νούμερο, ένας αριθμός, να χάσεις την ελευθερία της προσωπικότητάς σου. 

Αδελφοί, μείνατε εδραίοι και αμετακίνητοι σε όσα μάθατε και σε όσα επιστώθητε. Μείνατε σταθεροί στην πίστη και στα ιδανικά του Γένους. Αυτό είναι το χρέος μας.»

† Ο Αθηνών Χριστόδουλος

1939-2008.


ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!     Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Στο μονοπάτι της εξορίας, μια ψυχή Το σώμα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

30/1/26

 Στο μονοπάτι της εξορίας  δεν περπατούσε απλώς ένας άνθρωπος,

αλλά μια ψυχή που είχε ήδη μάθει να κατοικεί στον ουρανό.

Το σώμα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου λύγιζε. Ο πυρετός έκαιγε τα σωθικά του, η εξάντληση βάραινε τα βήματά του, και κάθε πέτρα του δρόμου έμοιαζε με νέο ΜαρτύριοΔεν ήταν πια ο Λαμπρός Πατριάρχης της Βασιλεύουσας, ούτε η φωνή που σείει Ναούς και συνειδήσεις· ήταν ένας διωγμένος, βασανισμένος, μόνος, άρρωστος οδοιπόρος. Κι όμως.. ποτέ δεν ήταν πιο μεγάλος. Εξόριστος. Σταυρωμένος.

Γιατί η Αγιότητα δεν φαίνεται στον Θρόνο,

αλλά τώρα στο Μαρτύριο της αδικίας, στη βαναυσότητα που υπέμεινε, στον πόνο που σήκωσε. Δεν Λάμπει στα όμορφα Άμφιά του, τώρα τίποτα δεν μαρτυρεί το κάλλος της Ιεροπρέπειάς του. Τώρα βαδίζει σκελετωμένος, βρώμικος, ασθενικός, δαρμένος. Τον αδίκησαν. Τον συκοφάντησαν. Τον εξόρισαν. Το σώμα του έσπαζε σιγά σιγά, μα η καρδιά του γινόταν καθάρια.

Δεν ζητούσε δικαίωση.

Δεν ζητούσε επιστροφή.

Δεν ζητούσε να τιμωρηθούν οι εχθροί του.

Ζητούσε μόνο να μείνει ενωμένος με τον Χριστό μέχρι την τελευταία του ανάσα.

Και όταν πια οι δυνάμεις τον εγκατέλειψαν,

όταν ο πόνος είχε γίνει το μόνιμο ένδυμά του, τότε φανερώθηκε όλο το ύψος της ψυχής του.

Δεν βγήκε παράπονο από τα χείλη του.

Δεν βγήκε κραυγή.

Δεν βγήκε «γιατί».

Βγήκε Δοξολογία.

«Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν»Και τίναξε από πάνω του την θνητότητα.

Δόξα Σοι, Θεέ μου, για όλα.

Για τις τιμές και για τις Ταπεινώσεις.

Για τους φίλους και για τους εχθρούς.

Για τη δύναμη και για την εξάντληση.

Για τη ζωή και για αυτόν τον θάνατο.

Εκείνη τη στιγμή,

ο εξόριστος έγινε νικητής,

ο άρρωστος έγινε αθάνατος,

ο ταπεινωμένος έγινε διδάσκαλος αιώνων.

Γιατί μόνο μια καρδιά που έχει γίνει καθαρή φωτιά μπορεί να ευχαριστεί τον Θεό

όχι παρά τον πόνο, αλλά αγκαλιάζοντας τον πόνο.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος δεν μας άφησε απλώς λόγους, ούτε μόνο Θεία Κηρύγματα. Μας άφησε έναν τρόπο να πεθαίνουμε. Δηλαδή έναν τρόπο να ζούμε. Να λέμε κι εμείς, στις μικρές και μεγάλες εξορίες της ζωής μας,όταν όλα σκοτεινιάζουν και η ψυχή κουράζεται:

«Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν».


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Με Πίστη Παρθένο Μαρία, Με επίκληση στο όνομα της, οι καρδιές Ανασταίνονται.

 

«Όποιος προσφεύγει με Πίστη στην Παρθένο Μαρία, δεν μένει αβοήθητος. Είναι η Μητέρα του Ελέους, η σκέπη των πονεμένων, η ελπίδα των απελπισμένων. Με μία μόνο επίκληση του ονόματός Της, οι καρδιές Ανασταίνονται.»

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!    Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Παντρεύονται εν Χριστώ και χωρίζουν, βάζουν το διάβολο,

29/1/26

 Όταν έχουμε ένα διαζύγιο, άσχετα από τις αιτίες του διαζυγίου, έχουμε μια σαρωτική νίκη του σατανά. Λέει ο διάβολος:

– Βλέπεις Ναζωραίε, τους στεφάνωσες, όμως εγώ τους κέρδισα, εγώ τους χώρισα!

Αυτό πρέπει να εγκολπωθεί καλά στο μυαλό κάθε ανθρώπου πριν Παντρευτεί, ότι δεν πρέπει να χωρίσουν ποτέ!

Όταν 2 άνθρωποι Παντρεύονται εν Χριστώ και μετά χωρίζουν, είναι σαν να βάζουν το διάβολο στη μέση.

Το Ευαγγέλιο λέει, ότι η μοναδική αιτία χωρισμού είναι η μοιχεία. Δεν διατάζει ο Χριστός να χωρίσει ρητώς το αντρόγυνο, αλλά τους επιτρέπει να χωρίσουν, για να μην γίνει αργότερα κανένα άλλο μεγαλύτερο αμάρτημα π.χ. δολοφονία του συζύγου.

Μακάριος όμως είναι ο/η σύζυγος, που για την αγάπη του Χριστού μας, υπομένει το Σταυρό αυτόν και δεν ζητά να χωρίσει. Εκείνοι όμως που δεν συγχωρούν τον σύζυγό τους, για κάτι που έχει κάνει και ζητούν χωρισμό, αύριο που θα πάνε στον Εξομολόγο, πως θα ζητήσουν από το Θεό να τους συγχωρέσει τις αμαρτίες τους;

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα.


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!    Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Ο γάμος, δεξαμενή η οικογένεια, αποδέκτης του νερού η κοινωνία..

 

Κλαίω την ψόφια μου ψυχή και τον κόσμο. Ξέρεις παιδί μου, σαπίσαμε.

Ηδονές, ηδονές, ηδονές, ηδονές και ευχαρίστηση δεν έχουμε!

Καίγεται μετά η ψυχή.

Σάπισε η κοινωνία γιατί χάλασε η οικογένεια. Και χάλασε η οικογένεια γιατί δηλητηριάσθηκε η συζυγία, ο γάμος.

Όταν μια πόλη δηλητηριασθεί από το νερό, πηγαίνουν να ελέγξουν τη δεξαμενή. Και όταν δεν βρεθεί εκεί η αιτία που δημιουργεί το πρόβλημα, τότε πάνε στην πηγή που τροφοδοτεί τη δεξαμενή.

Πηγή ο γάμος, δεξαμενή η οικογένεια, αποδέκτης του νερού η κοινωνία..

Τώρα η πηγή, ο τίμιος γάμος, πάει περίπατο. Έχει τόση ακαθαρσία που το Άγιο Πνεύμα έφυγε και ο διάβολος χορεύει ανάμεσά τους. Γι’ αυτό σκοτώνονται και χωρίζουν. 

Γιατί όσο περισσότερα αίσχη, τόσο μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ τους και μοναξιά.

Μπαίνει ο διάβολος ανάμεσά τους και χωρίζει πρώτα τις ψυχές. Και ψακώνουν (δηλητηριάζουν) και τα παιδάκια τους, τους απογόνους τους. Όλα τα παίρνουνε τα κακορίζικα με το αίμα, αλλά και η ψυχή ντος τα ρουφά..

Κανείς δεν το καταλαβαίνει. Ούτε οι Ιερείς..λένε στα Κηρύγματα για αγάπες και λουλούδια, αλλά έχω καταλάβει πως αν δεν αδειάσουμε από τα σκουπίδια, αν δεν Μετανοήσουμε, ίντα θα πει αγάπη, καθόλου δεν νοιώθουμε.

Να έχομε βέβαια αγάπη. Ετούτονα είναι το πρώτο. Αλλά η Μετάνοια κάνει την αγάπη να βγαίνει από μέσα μας. Έρχεται μεγάλη μπόρα που θα ξεπλύνει αυτά τα αισχρά πράματα..


Γερόντισσα Γαλακτία Κρήτης .


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Θέλω να γίνω Άγιος. Τι να κάνω;

28/1/26

 Θέλω να γίνω Άγιος. 

Τι να κάνω;  


Κάποτε μου είπε ένας άνθρωπος με αφοπλιστική ειλικρίνεια: Θέλω να γίνω Άγιος. Τι να κάνω; 

Και η αλήθεια είναι πως αυτή η ερώτηση, όσο υπερβολική κι αν ακούγεται στα αυτιά του κόσμου, είναι η πιο φυσιολογική ερώτηση για έναν Χριστιανό. Γιατί αν δεν θέλω να γίνω Άγιος, τότε τι θέλω;

• Να γίνω απλώς καλός;

• Να γίνω Θρησκευόμενος;

• Να γίνω τυπικός;

Ο Χριστός δεν μας κάλεσε στην απλή ηθική.

Μας κάλεσε στη Μεταμόρφωση.

Να ξέρεις πρώτα τι Δεν είναι η Αγιότητα 

Η Αγιότητα:

• δεν είναι τελειότητα,

• δεν είναι αναμαρτησία,

• δεν είναι να μη πέφτεις.

Η Αγιότητα είναι να σηκώνεσαι κάθε φορά που πέφτεις και να λες: Κύριε, χωρίς Εσένα δεν μπορώ τίποτα.

Οι Άγιοι δεν ήταν άνθρωποι χωρίς πάθη.

Ήταν άνθρωποι που δεν συμβιβάστηκαν με τα πάθη τους.

Αν θέλεις να γίνεις Άγιος, ξεκίνα από τη Μετάνοια όχι τη Μετάνοια του φόβου

αλλά τη Μετάνοια της αλήθειας.

Να μάθεις να λες:

- Έφταιξα

- Πόνεσα

- Πληγώθηκα

- Πλήγωσα

Η Εξομολόγηση δεν είναι ποινή είναι Ανάσταση της ψυχής. Όποιος θέλει να γίνει Άγιος, πρέπει να μάθει να κλαίει μπροστά στον Θεό χωρίς δικαιολογίες.

Αγιοσύνη σημαίνει καθημερινή μικρή Σταύρωση

Δεν γίνεσαι Άγιος με μεγάλα λόγια.

Γίνεσαι Άγιος:

- όταν σωπαίνεις αντί να απαντήσεις,

- όταν συγχωρείς ενώ πονάς,

- όταν δεν εκδικείσαι,

- όταν δεν προβάλλεις τον εαυτό σου,

- όταν αγαπάς χωρίς ανταπόδοση.

Η Αγιότητα δεν φαίνεται στα μεγάλα φαίνεται στα μικρά που δεν βλέπει κανείς.

Μάθε να ζεις Εκκλησιαστικά, όχι ιδεολογικά.

Ο Άγιος δεν είναι μοναχικός ήρωας είναι μέλος Σώματος.

Ζει:

- μέσα στη Θεία Λειτουργία,

- μέσα στη Θεία Κοινωνία,

- μέσα στη σχέση με Πνευματικό,

- μέσα στην Εκκλησία, με υπομονή στους ανθρώπους της.

Όποιος θέλει να γίνει Άγιος αλλά δεν αντέχει τους ανθρώπους, δεν έχει καταλάβει ακόμα τον Χριστό.

Άφησε τον Θεό να σε κάνει Άγιο όχι τον εαυτό σου. 

Το μεγαλύτερο λάθος είναι να νομίζουμε ότι η Αγιότητα είναι προσωπικό κατόρθωμα.

Δεν γίνεσαι Άγιος επειδή προσπαθείς πολύ.

Γίνεσαι Άγιος επειδή αφήνεσαι πολύ.

Όταν λες κάθε μέρα: «Κύριε, κάνε Εσύ ό,τι εγώ δεν μπορώ».

Αν θέλεις να γίνεις Άγιος, μην το διαφημίσεις.

Ζήσε το σιωπηλά.

- Με πτώσεις.

- Με αγώνα.

- Με δάκρυα.

- Με Θεία Κοινωνία.

- Με Ταπείνωση.

Και ένα να θυμάσαι:

Ο Θεός δεν ζητά να Του μοιάσεις. Ζητά να Του ανήκεις και αν Του ανήκεις, Εκείνος ξέρει πώς να σε κάνει Άγιο.


Μιχάλης Αντωνιάδης

read more ►
0 σχόλια

Να, τα ηνία Θεέ μου. Οδήγα εσύ.

26/1/26

 

Να λες: «Να, τα ηνία Θεέ μου. Οδήγα εσύ. Εγώ δεν έχω δύναμη. Όπου θέλεις πάρε με».

Κι αν έλθουν έτσι τα γεγονότα που δεν τα λογάριασες, μην πεις πως άλλως πως τα λογάριαζα και διαφορετικά μου ήλθαν. Εκείνος τα έκαμε έτσι για το συμφέρον σου και να το δέχεσαι.

Πόσες δοκιμασίες μας στέλνει ο Θεός προς το συμφέρον μας!

Η δοκιμασία είναι επίσκεψη του Θεού.

Γι’ αυτό όταν έρχεται να λέμε του Θεού: «μείνε μαζί μας. Μείνε τούτη τη βδομάδα». Αντί αυτού όμως εμείς τον διώχνουμε, όπως οι Γαδαρηνοί του Ευαγγελίου και έτσι δεν καταλαβαίνουμε πως ενεργεί ο Θεός ούτε συνεργαζόμαστε μαζί του.


Ὅσιος Γέρων Παναῆς τῆς Λύσης.


ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΗΜΕΡΑ!!       Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια

Να εμπίπτεις πάντοτε και σε πειρασμούς,

 Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην του έρχονται τα πράγματα ανάποδα. Όταν θέλεις να σου έρχονται τα πράγματα στρωτά, εμπίπτεις πάντοτε σε πειρασμούς. Θέλεις να είσαι καλά,για να κάνεις πιο πολλή Προσευχή και καλύτερη αγρυπνία, θα πέσεις σε πειρασμούς.

Μόνον ο άνθρωπος που ξέρει να σιωπά και να υπομένει τα οδυνηρά γίνεται χαρούμενος και ευτυχισμένος μ ένα απλό βλέμμα του Θεού, πόσω μάλλον με βαθύτερες και Πνευματικότερες επισκέψεις του Θεού στην καρδιά του.

Είναι πολύ σοβαρό αυτό.

Δεν υπάρχει ενδεχόμενο Πνευματικής επιτυχίας,

εάν αγανακτούμε,

εάν ανησυχούμε και πιεζόμαστε από κάτι που συναντάμε μπροστά μας.

Μόνον ο υπομένων, ο άνετος άνθρωπος, που δέχεται οτιδήποτε συναντάει μπροστά του, μπορεί να ζήσει Χριστόν, να κάνει Προσευχή και να φτάσει στην τελειότητα!

Άνθρωποι προβληματισμένοι και σκεπτικοί, άνθρωποι που πονούν και δεν ησυχάζουν με το τι γίνεται γύρω τους, άνθρωποι που φοβούνται και αγωνιούν, χίλιες φορές να έρθει ο Θεός, θα τον διώξουν. Όπως οι Γαδαρηνοι,θα του πουν:" φύγε,έχω το πρόβλημα μου και θέλω να το λύσω".  οι Γαδαρηνοί είχαν το πρόβλημα τους. Δεν ήξεραν τι να κάνουνε τους χοίρους που είχαν πνίγει κι έδιωξαν τον Χριστό. Έτσι κι εμείς διώχνουμε τον Χριστό, με όλα αυτά που μας βασανίζουν.


Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετριτης.


Μιχάλης Αντωνιάδης


read more ►
0 σχόλια